ae24e51a

Wat wordt jullie nieuwe DNA?

Thu, 07 Mar 2024 16:20:48 GMT

Wat wordt jullie nieuwe DNA?

Tips & tricks voor als je samen gáát wonen met jullie samengestelde gezin!

Naar de tekentafel

Het samenvoegen van twee gezinnen, of intrekken bij een gezin, heeft veel consequenties voor alle betrokkenen. Het is alsof je twee bedrijven gaat samenvoegen dus met leuke en minder leuke spannende aspecten! Spreek deze met elkaar door voordat je de stap zet, zit iedereen in dezelfde trein? Wat zijn jullie verwachtingen en verlangens t.a.v. relatie, gezin, woning, financiën, tradities, huis- en opvoedafspraken. Het is vanuit liefde een prachtige stap en in realiteit soms toch met een rauw randje. Hoe bereid je jezelf, relatie en gezin hierop voor, hieronder volgen een aantal tips en tricks.

Het besluit nemen

Het besluit om te gaan samenwonen neem je als volwassenen. Daarna pas bespreek je het met de kinderen. Een kind betrekken bij deze beslissing resulteert erin dat hij zich verantwoordelijk voelt voor het besluit, en dat is te belastend.

Persoonlijke issues

Zit je niet lekker in je vel of ben je zelf niet goed in balans. Ben je hoog gevoelig of worstel je met thema’s als bindings- of verlatingsangst weeg dan extra zorgvuldig af of dit (al) een juiste stap voor je is op dit moment. Doe eerst wat goed is voor jezelf (en kinderen) zodat er energie is om een hele nieuwe verandering aan te kunnen. Haastig spoed is zelden goed.

Emoties

Reken erop dat er -vroeg of laat- heftige emoties komen kijken bij jou als (stief-)ouder en bij de kinderen. Die horen erbij! En hoe ga je daar zelf mee om en hoe kan jouw partner je hierin ondersteunen.

Verminder de hoeveelheid veranderingen

Verander zo min mogelijk in het leven van de kinderen. Probeer een mogelijkheid te creëren dat ze hun school, sport, hobby’s en/of vrienden niet hoeven achter te laten. Dit zorgt voor een vorm van vastigheid en structuur in het leven van de kinderen waaraan ze zich vast kunnen houden.

Maak tijd voor je eigen kinderen

Hoewel je waarschijnlijk denkt dat je je moet focussen op het contact leggen en verbeteren van je band met de kinderen van je partner, is niets minder waar. De kinderen zelf zullen namelijk een grotere behoefte hebben aan aandacht en quality-time met hun eigen ouder. Vooral in het begin. Kinderen zijn in deze situatie namelijk juist bang om over het hoofd gezien te worden, met name door hun eigen vader of moeder. Het contact met de nieuwe stiefouder zal met de tijd groeien. Zorg er dus voor dat jullie naast gezamenlijke familiedagen, ook quality-time plannen met ieders eigen kinderen.

Financiën regelen

Omdat je als samengesteld gezin al genoeg aan je hoofd hebt, is dit het laatste waarover je je nog druk wilt maken. Zorg er dus voor dat je samen met je partner vooraf goed doorneemt hoe het geld wordt besteed, of er een gezamenlijke (spaar)rekening wordt geopend, hoeveel zakgeld de kinderen gaan krijgen, of er spaarrekeningen voor de kinderen worden geopend, etc.

Betrek je ex voordat je een samengesteld gezin start

Wanneer je ex in het leven van je kinderen is, is het enorm belangrijk om diegene erbij te betrekken. Het zijn ten slotte ook de kinderen van je ex. Zo kun je rustig een gesprek met je ex starten en vertellen wat jullie plan is. En hoewel we begrijpen dat je denkt dat je hem/haar geen verantwoording verschuldigd bent, onthoud dan dat je dit ook niet doet voor je ex. Je doet het voor je kinderen, aangezien het uitermate belangrijk is dat jullie band in goede banen verloopt tijdens dit proces.

Woning

Uit oogpunt van gelijkwaardigheid en gezamenlijke nieuwe start is er veel voor te zeggen om samen een nieuw huis te betrekken. Trekt het ene gezin bij het andere in, dan moet de ontvangende partij “inschikken” en de intrekkende partij “aanschuiven”, en dat is emotioneel niet eenvoudig. De onderstaande tips zijn dan extra belangrijk.

Eigen plek

Als het enigszins kan, zorg dat iedereen een eigen kamer, bed, kast en bureau heeft. Is dit niet mogelijk, geef dan biologische broers en zussen een gezamenlijke kamer. Zorg ook als volwassenen dat je je eigen plek hebt om je terug te trekken.

Privacy

Ruimte hebben om helemaal jezelf te kunnen zijn is een samengesteld gezin erg belangrijk. Dat komt omdat het samenleven energie kost, en je een plek nodig hebt om je daarvoor op te laden. Maak daarom duidelijke afspraken over privacy: je laat de ander met rust op zijn kamer en je komt niet in de persoonlijke ruimte van de ander zonder toestemming.

Veiligheid

De eigen kamer is de veilige plek. Op het moment dat een kind gehecht is aan een kamer, is het niet verstandig om te gaan wisselen. Dit kan echter op gespannen voet staan met het plaats maken voor anderen, als het ene gezin, of de ene partner, intrekt bij de andere.

Compenseer de “intrekkende partij”

Er mag letterlijk en figuurlijk geïnvesteerd worden in het gezin dat, of de nieuwe partner die, intrekt. Je moet iets ondernemen om ervoor te zorgen dat de plek ook écht van iedereen wordt, want dit gaat niet vanzelf. Je creëert meer gelijkwaardigheid door bijvoorbeeld een herinrichting, verbouwing of speciale plek voor de intrekkende partij.

Kamerindeling

Wie welke kamer krijgt beslis je als volwassenen. Laat je het aan de kinderen over, dan resulteert dit veelal in ruzie. Uiteraard kan je je beslissing nemen op basis van een wensen-inventarisatie. Met name voor kinderen in de basisschool-leeftijd is duidelijkheid en veiligheid belangrijk. Communiceer dus pas je besluit als je er zeker over bent.

Badkamer

Tenslotte....de badkamer. Dit is het vertrek waar de meeste ergernissen over ontstaan in het samengesteld gezin. Als jij erin wilt zit je (stief-)kind erin of pubers zijn er niet uit weg te slaan. Kan je het je veroorloven en heb je plek, creëer een tweede badkamer. Maak duidelijke regels over het gebruik van de badkamer(s): wie, wanneer, welke tijd en privacy.

ME-time

Een hele belangrijke! Zelfs als je met je favoriete persoon gaat samenwonen, zullen er momenten zijn dat jullie elkaar (eventjes) niet kunnen uitstaan. Dit kan komen door een zware dag op werk of ruzie met je beste vriend – maar er zal een dag komen dat je zelfs het geluid van de ademhaling van je favoriete persoon niet kan uitstaan.

In staat zijn om te zeggen “Ik hou van je, maar ik wil vanavond even alleen zijn” is één manier om je grenzen aan te geven en te focussen op wat jij nodig hebt. Een andere manier is om te blijven investeren in je vriendschappen.

Relatie Q- tijd

Het is zo makkelijk om in de flow van de dag en het gezin te zitten dat je soms kan vergeten dat je relatie ook aandacht nodig heeft, want als jullie als fundering gaan rammelen dan gaat het hele systeem dat doen…

Het is zo makkelijk om te vergeten met elkaar uit te gaan als je gaat samenwonen, omdat we de tijd in elkaars gezelschap verwarren met echte quality time – intieme momenten met elkaar. En daar zit echt een GIGANTISCH verschil tussen.

Plan dus vooral een wekelijkse date en leg de mobieltjes weg, zodat jullie écht even tijd hebben voor elkaar.

Denk in Kwaliteiten

Verdeel de taken zo dat eenieder in zijn kracht blijft.

Als ‘de was’ niet jouw ding is en je kan wel goed koken, afwassen, opruimen. Maak het elkaar duidelijk over wat je fijn vindt om te doen en ook niet fijn vindt om te doen. (Maak ook duidelijk naar elkaar hoe je dat ziet bij elkaar kinderen.)

Als jij bijvoorbeeld iemand bent die het ‘haat’ om de afwas te doen, laat het je liefje dan weten – misschien vindt hij/zij de was doen verschrikkelijk en kunnen jullie de huishoudelijke taken doen die de ander vreselijk vindt. Er zijn taakjes genoeg in jullie nieuwe woning, dus er is vast wel iets om mee te ruilen.

Een gewaarschuwd mens telt voor 2, toch?

In de praktijk hoor ik vaak dat koppels zijn gaan samenwonen in de mooie verliefdheidsfase. Hierin kan het soms zijn dat je zelf snel gaat of nog sneller zou willen. Zorg dan dat alle betrokkenen in deze trein kunnen stappen en dat het voor iedereen een thuis wordt. Samenwonen kan overweldigend zijn, zelfs als het goed voelt. Blijven communiceren; eerlijk, open én met een dosis lef, kan je echt het varkentje wel wassen!

Kerst aan tafel

Thu, 21 Dec 2023 16:29:11 GMT

Kerst aan tafel

Dit jaar wordt de kerst anders. Er is een lege stoel aan tafel.

Vorige maand is mijn moeder overleden. In 2016 heeft zij een groot herseninfarct gekregen, waardoor in é én keer een derde van haar rechterhersenhelft is weggeslagen met als gevolg dat zij rolstoelafhankelijk werd en haar bibliotheek van [jp1] herinneringen steeds verder afnam.

Eigenlijk was mijn moeder al bijna 8 jaar niet aanwezig en toch wordt deze kerst anders met het weten dat ze er nu écht niet meer is. En komen er herinneringen naar boven hoe het er bij ons vroeger aan toe ging…

Familie: oude koeien en vaste dynamieken

Het was vaste prik om eerste kerstdag bij haar aan tafel te schuiven om daar met de familie een diner te hebben. Dan kwamen er na een aantal drankjes de oude koeien uit de sloot en de oude dynamieken naar boven. Ik weet nog goed wie waar zat en welke combinaties aan tafel echt geen succes waren of juist wel. Wellicht herken je de dynamiek van kinderen die elkaar treiteren, niet luisteren naar elkaar, van tafel lopen, ouders die boos worden...

Voor iedereen de juiste plek aan tafel

Als ik er nu op terugkijk en het systemisch bekijk, begon het met dat iedereen op een verkeerde plek aan tafel zat. Als het jongste kind aan de kop van de tafel zat, ging die zich gedragen als de directeur en de ‘dienst’ uitmaken. Of als een kind op een vader/moederplek zat, ging die zich gedragen als een ouder.

Het kan dus belangrijk zijn om eens te kijken hoe dat bij jullie gaat aan tafel. Wie zit waar? Zit er een kind tussen de ouderen in? Waar zit het oudste kind of het jongste kind? Zitten jullie, als stel, tegen over elkaar of naast elkaar?

Terugdenkend aan mijn samengestelde gezin, hebben wij ook in het begin moeite gehad om de rust aan tafel te behouden. Wij hadden een langwerpige tafel met drie stoelen aan de ene kant, een bank aan de andere kant en een stoel aan de kop.

Als we met z’n allen waren kwam er altijd ruzie over wie aan de kop van de tafel mocht zitten. Waardoor degene die de begeerde plek had veroverd de stemming maakte aan tafel. Soms positief maar meestal negatief.

We hebben in het begin geprobeerd om er een soort roulatiesysteem van te maken. Dus elke keer een ander kind aan de kop van de tafel. Vanuit het idee van gelijkwaardigheid, zo kreeg ieder kind een kans. Helaas was dat geen succes. Onze samenstelling was elke keer anders. De ruzie ontstond dan over hoe vaak iemand al aan de kop van de tafel had gezeten, wie de laatste was of wie de eerste weer aan de beurt. Kortom: er was altijd gedoe.

We zijn ermee gestopt toen we inzicht kregen in wat er systemisch gebeurde. Wij als stel naast elkaar aan de ene kant van de tafel en de 5 kinderen er tegenover. Dat bracht rust in ons systeem.

Andere tafelschikking, andere uitkomst

Hoe ga je daar nu mee aan de slag? Het kan best zijn dat je al zo lang bij elkaar bent dat er bepaalde plekken toegeëigend zijn. Breng het dan naar voren als een soort experiment of een stoelendans om te onderzoeken wanneer er rust komt aan tafel voor iedereen. Zal er in het begin tegen gesputterd worden? Natuurlijk wel. Omdat iemand zijn plek wellicht niet wil afstaan en dan zal het even wennen zijn om die op te geven.

Hou wel in je achterhoofd dat jullie uiteindelijk naast elkaar komen te zitten als fundering van jullie gezin.

Dit jaar blijft er een stoel leeg bij mij, die is gereserveerd voor mijn moeder zodat ze er toch een beetje bij is.

Ik wens jou en jullie samengestelde gezin een fijne rustige kerst aan tafel.

"Ga lekker bij je papa wonen.."

Tue, 15 Aug 2023 11:24:33 GMT

"Ga lekker bij je papa wonen..."

Het aantal ouders die uit elkaar gaan of scheiden neemt steeds meer toe. Stiefgoedcoach Anouk Schuling ziet dit ook. In haar praktijk helpt zij samengestelde gezinnen. Ze ondersteunt ouders in het vinden van een nieuwe balans binnen het nieuwe gezin. De stiefouder/stiefkind problematiek komt veelvuldig voor en kan een ingewikkelde (pijnlijke) dynamiek zijn. Zij ziet een stijging van het aantal aanmeldingen en problemen binnen gezinnen.

“Ouders overhaasten zich te snel in een nieuwe relatie en vergeten soms rekening te houden met alle betrokkenen. Dit werkt vaak averechts,” aldus Anouk.

Robin (21) was vijf jaar oud toen zijn ouders gingen scheiden. Zijn vader en moeder kregen beide een nieuwe relatie. Hij vertelt over zijn kijk op de scheiding van haar ouders en de nieuwe gezinnen. “Ik was erg jong toen mijn wereld overhoop werd gegooid. ”

Nieuwe relatie

Robin zijn moeder kreeg een nieuwe relatie. Haar nieuwe vriend had twee kinderen, een jongen en een meisje. Het kwam als een grote verassing. Hij hoefde geen extra broertje en zusje. Zijn nieuwe stiefvader en zijn kinderen hadden allemaal ADHD. “Het was een grote verandering. Ik moest enorm wennen aan ons grote en drukke ‘gezin’,” vertelt Robin. Robin heeft een kleiner zusje. Zij is twee jaar jonger dan hem en zij had nog niet helemaal in de gaten wat de impact was van dit grote gezin.

In zijn nieuwe gezin was alles een wedstrijd. Iedereen zocht een plek in de nieuwe situatie. “Ik zag aan mijn moeder dat dit voor haar ook heel erg wennen was, maar zij vond alles leuk, nieuw en spannend.

Dus ik ging er maar in mee”, vertelt Robin. In die tijd was Robin nog een introverte jongen. Door alle drukte om hem heen, cijferde hij zichzelf weg. Dit verergerde toen zijn moeder besloot om ook nog samen te gaan wonen met haar nieuwe vriend. “Ze leefde enorm op een roze wolk waardoor ze vergeten was om aan mijn zusje en mij te vragen wat we ervan vonden. Wij wilde niet verhuizen, maar dat wist zij niet”, vertelt Robin met een brok in zijn keel.

Compleet mis

De eerste avond van het samen wonen ging compleet mis. “Mijn zusje wilde niet dat ons ‘nieuwe’ broertje bij ons op de kamer kwam slapen. Wij wilde wennen aan de nieuwe situatie, zonder een nieuw persoon erbij. Dit viel heel verkeerd bij mijn stiefvader”, vertelt Robin. Zijn stiefvader vond dat we zijn zoon buitensloten. Hierdoor ontstond de grootste ruzie ooit. “Hij schreeuwde dingen naar mijn zusje als “Ga lekker bij je vader wonen, als je niet wilt delen, moeten wij jou ook niet.” Iets in mij knapte. Niemand praat zo tegen mijn zusje en mij en zeker niet iemand waar ik zelf niet voor heb gekozen”, vertelt Robin met nog een toon van woede.

Gewaarschuwd mens

Anouk vertelt dat ouders vaak te snel een beslissing nemen vanuit de liefde om samen te gaan wonen. Dat heeft consequenties voor alle leden van het gezin. Als de beslissingen te snel genomen worden en niet alle betrokken in dezelfde trein zitten dan gaat die trein in der loop van tijd ontsporen. “Zo komen er problemen en die nare dynamieken zie ik veel in de praktijk. Zoals in het verhaal van Robin”, meld Anouk. Het is daarna enorm lastig om de harmonie terug te brengen in het gezin. “Soms komt het voor dat er al zoveel scheurtjes zijn gemaakt dat het niet meer te herstellen valt”, vertelt Anouk. Haar pleit is dan ook: ‘een gewaarschuwd mens telt voor twee.’ Raadpleeg eerst iemand die er ervaring mee heeft, bijvoorbeeld een van de stiefgoedcoaches, om te weten waar je nou rekening mee te houden hebt. “Van de roze bril naar de realiteit. Hoe meer je weet van tevoren waar je rekening mee moet houden, hoe beter je daarop kunt schakelen”, aldus Anouk.

“De sfeer van ongelijkheid en woede bleef hangen in het huis. Het was niet fijn, maar we moesten er allemaal mee leven.” Robin merkte dat zijn zusje bang was geworden voor haar stiefvader en steeds meer afstand nam van hem en zijn kinderen. Zij was bang om het verkeerde te zeggen of te doen. “Naarmate we ouder werden, begonnen we steeds meer voor onszelf op te komen. Dit leidde in heel veel ruzies tussen mijn zusje en stiefvader. Hierdoor werd de sfeer in het huis nog erger. Mijn zusje werd een rebel en ging altijd tegen hem in. Als hij er dan iets van wilde zeggen zei zij: “je bent mijn vader niet dus je hebt niks over mij te zeggen.” Dit zorgde ook voor veel ruzies tussen mijn moeder en stiefvader”, vertelt Robin. Na een jaar besloot zijn moeder om terug te verhuizen naar hun oude huis.

Juiste keuze

Een latrelatie werkt soms beter voor een samengesteld gezin volgens Anouk Schuling. “Soms moeten de kinderen eerst aan elkaar wennen en meer dan alleen een dag samen door te brengen. Neem meer tijd!”, aldus Anouk.

Robin vertelt dat na een paar jaar latten haar moeder en stiefvader weer samen gingen wonen. Robin ging uit huis en zijn zusje ging bij hun oma wonen. De relatie tussen zijn zusje en stiefvader werd niet beter. “Mijn moeder stond daardoor in een tweestrijd. Blijft ze bij haar man waarbij haar dochter haar niet meer wil zien of kiest ze voor haar dochter en verliest ze de liefde van haar leven…”, vertelt Robin met een treurig gezicht. Na een grote ruzie tussen zijn moeder en stiefvader, besloot zijn moeder om te gaan scheiden. Ze focust nu zoveel mogelijk op het maken goede herinneringen met haar kinderen. “Onze volgende reis is naar Azië. Iets wat wij nooit hadden kunnen doen als mijn moeder nog met mijn (ex)stiefvader was.”

Achtergrondartikel geschreven door Nikki Zwettler.

Foto bron: Michelle Tukker

Zit er een houdbaarheidsdatum op stiefouderschap?

Sun, 14 May 2023 11:07:50 GMT

Zit er een houdbaarheidsdatum aan st iefouderschap ?

Een paar jaar eerder heb ik een blog geschreven over dit item. Toen nog wonend in een samengesteld gezin met 2 eigen kinderen en 3 stiefkinderen. Mijn toenmalig kersverse man kreeg een herseninfarct 10 dagen na ons huwelijk. Dit heeft onze relatie niet overleefd en ons samengestelde gezin viel na 12 jaar uit elkaar.

Ervaringsdeskundig

Ook al ben je professional op het gebied van het samengesteld gezin, op moment van scheiding sta je er nog niet bij stil welke gevolgen dit kan hebben voor het contact met de stiefkinderen. Ook al ben je al 12 jaar samen, komen er vraagstukken zoals welke loyaliteiten gaan er spelen, hoe hou je contact, welke ruimte geef je de kinderen en wat heb je te doen om aangehaakt blijven. Natuurlijk met alle begrip over welke keuze die elk kind dan maakt.

BOB

Zoals je in dat vorige blog hebt kunnen lezen zijn de toverwoorden voor een stiefouder: beschikbaar, onvoorwaardelijk en betrouwbaar. Beschikbaar zijn, als ze/hij komt, ik er voor haar/hem ben. Onvoorwaardelijk geven omdat jij het wilt, dan is het zuiver voor jezelf en voor de ander. Betrouwbaar zijn, zodat je stiefkind mag delen wat deze met je wil delen. Deze BOB leg ik ook altijd uit in de praktijk. Hoe belangrijk het is om met elkaar hierover in gesprek te zijn en te regelmatig te evalueren of iedereen nog op hetzelfde spoor zit.

Boze stiefmoeder of toverfee

In mijn geval was het mijn jongste stiefkind dat graag contact wilde blijven houden. Zij was in staat om zowel loyaal naar haar papa als naar mij te blijven.

Regelmatig heb ik het met haar nog over hoe bijzonder dit is want toen we nog samenwoonden konden we soms elkaars bloed wel drinken. Zij kon echt een draak zijn en ik was dan haar boze stiefmoeder. Nu kunnen we daar gelukkig heel erg om lachen. We zien elkaar vaak, soms belt ze me en komt ze spontaan langs dan maken we er natuurlijk even een speciale middag of avond van.

De deur staat open

Alle herinneringen aan die periode zitten sowieso voor altijd in mijn hart. Met een heel speciaal plekje voor mijn mooie en bijzondere stiefdochter!! En hoop dat ik nog vele jaren mag meerijden op haar trein. Mijn deur stond en staat nog altijd open voor alle leden van dit vroegere samengestelde gezin. Ook dat is een uitvloeisel van BOB: ik blijf graag beschikbaar voor hen die dat willen.

Ben je nieuwsgierig geworden hoe het er bij jullie aan toe gaat met de ‘BOB’ en hoe je dat kan toepassen in je eigen leven? Neem dan contact met me op.

'Problemen los je op een ander niveau op..'

Sun, 14 May 2023 11:03:23 GMT

'Problemen los je op een ander niveau op..'

Stiefdochter komt binnen als een wervelwind, gooit haar tas neer, schopt haar schoenen uit en ploft languit op de bank. Roept in het luchtledige ‘Er is zeker niets in hu is, hè? Ik heb honger! En wáár is papa?’ Verslagen kijk ik naar haar. Wéér geen gedag en weer geen oogcontact. Ze doet alsof ik niet besta. Ik denk: ‘begint het weekend echt zó? Met déze energie? Daar heb ik echt geen zin in! Wie denkt ze wel die ze is?’

Gevoelens komen boven

Het is papaweekend. Eens in de 14 dagen komt ze op vrijdagmiddag ze na school naar ons toe en blijft dan het hele weekend. De rest van de tijd is ze bij haar moeder. Mijn gevoel in mijn onderbuik begint te borrelen, ‘OMG als dit maar geen voorbode is voor het hele weekend, daar heb ik echt geen energie voor!’ Uit ervaring weet ik dat als ik er wat van zeg, dat binnen de kortste keren iedereen op zijn tenen loopt. De spanning is dan te snijden en zo’n weekend ga ik het liefste maar weg.’

Moeten we beter opvoeden?

Voor velen zal dit een herkenbare situatie zijn, in positie van vader, dochter en stiefmoeder. (note: de personages kan je ook lezen vanuit moeder, zoon en stiefvader)

Met deze en soortgelijke situaties, komen stellen ook naar mijn praktijk met de vraag: ‘hoe kunnen we hier nu het beste mee om gaan? We houden veel van elkaar maar deze situaties kost onze relatie of de relatie met (stief)dochter?’ Moeten we haar beter opvoeden?

Vier jaar modderen

Dit gezin is een stiefoudergezin met papa, dochter (15) en stiefmoeder. Sinds de (vecht)scheiding, nu 4 jaar geleden, verloopt de communicatie tussen de ex-partners voornamelijk via de dochter. Moeder heeft het erg moeilijk gehad met de scheiding. In haar ogen ging papa er ineens vandoor. Vader en stiefmoeder hebben sinds 3 jaar een relatie en stiefmoeder is na 1,5 jaar bij vader ingetrokken.

Stiefmoeder is een lieve vrouw met een groot hart. Ze wist van tevoren dat ze een man had getroffen die al een kind had uit een vorige relatie. Zelf kon ze geen kinderen krijgen en ze keek ernaar uit om dan toch een ‘beetje’ moeder te kunnen zijn.

Problemen los je op een ander niveau op

In de praktijk werk ik voornamelijk met het koppel. In bovenstaande situatie is het belangrijk dat je gaat onderzoeken wat er gebeurt vanuit ieders positie; gevoelens, gedachten en gedrag. Dus met andere woorden: wat gebeurt er onder water? Vanuit de bouwstenen van een samengesteld gezin gaan we o.a. kijken naar de herkomst, het fundament, (gezins-) waarden en communicatie. Wat is ervoor nodig om weer anders naar elkaar te kijken waar door er een andere / nieuwe verbinding kan ontstaan. Zou het heel simpel liggen aan het opvolgen van de huis-en opvoedregels dan was het niet zo ingewikkeld geweest om het op te lossen.

Kom je er toch niet helemaal uit of spelen er andere dynamieken/loyaliteiten, dan kunnen we er natuurlijk samen naar te kijken. Via de website van Stiefgoed/ locatie Amstelveen of via Anoukschuling.nl kan je aanmelden voor een gratis inloopspreekuur, een afspraak maken of bellen voor meer informatie.

De deur staat voor je/jullie open!

Tradities met de feestdagen

Sat, 24 Dec 2022 11:51:55 GMT

Tradities met de feestdagen

Tradities

De feestdagen staan voor de deur. De een kan niet wachten dat het zo ver is met gezelligheid, spelletjes en met zijn allen aan de tafel. Zo kan het voor de and er, gedoe, onrust en gemis zijn. Met deze dagen wil je natuurlijk niets liever dan samen met je kinderen én (nieuwe) partner doorbrengen in verbinding en gezelligheid.

Een van de bouwstenen van een samengesteld gezin zijn de tradities, de oude én de nieuwe. Onze traditie was de gesprekken aan tafel met behulp van zelfgemaakte gesprekskaartjes voor mooie openbaringen. Zoals wij altijd zeiden: ‘voor ons is het belangrijk dat alles gezegd kan worden aan onze tafel in veiligheid en vertrouwen. Want als het niet aan onze keukentafel besproken kan worden, waar kan het dan wél..?’ Dus hoe leer je elkaar (nog) beter kennen en in dit geval hoe sluit je het jaar af of wil je het nieuwe jaar beginnen met een ‘schone’ lei..

Hieronder staan een aantal voorbeelden vragen:

Wat was het mooiste gebeurtenis voor jou dit jaar?
Welke verlangens zijn dit jaar nog niet ingevuld en wil je meenemen naar volgend jaar?
Wat heb je wel gedacht om te vertellen / vragen maar nog niet hebt gedaan?
Welke voornemens heb je voor aankomend jaar/half jaar / kwartaal/ maand
Wat van afgelopen jaar zou je nog keertje over willen doen?
En wat gaat zeker niet meer mee naar nieuwe jaar?
Waar ben je trots op?
Wat gaat er zeker wel mee naar het nieuwe jaar?
Wat is er op je bucketlist komen te staan voor nieuwe jaar?
Deel één sterretje / complimentje uit naar iedereen aan de tafel.
Wat is het moedigste dat je ooit hebt gezegd?
Als je voor 1 dag iemand anders kon zijn (een persoon of dier), wie of wat zou je dan willen zijn?
Noem drie dingen die je leuk vindt aan degene die tegenover je zit.
Wat is de leukste verrassing/het mooiste cadeau dat je ooit gekregen hebt?
Je huis brandt af (zonder mensen en dieren erin) en je mag één ding redden. Wat zou dat zijn?
Naar welk land zou je ooit nog op vakantie willen?
Hoe ziet jouw ideale dag eruit? (wat voor weer is het, wat ga je doen)
Wie is je beste vriend/vriendin en waarom is hij/zij zo belangrijk voor je?
Wat is je mooiste/leukste/grappigste herinnering die je nooit van je leven zal vergeten?

Tip: maak er met de kinderen kaartjes van, stop ze in een pot zodat eenieder een eigen kaartje kan trekken. En blijft het voor iedereen een verrassing welke vraag je krijgt..

Ik wens je met al je dierbaren; gezellige en bijzondere feestdagen en een mooi 2023 toe.

Met hart-groetjes, Ano u k

De overgang en Oefentherapie

Tue, 01 Nov 2022 10:45:29 GMT

De overgang en Oefentherapie

Al 30 jaar oefentherapeut en blijk ik ook ineens gewoon maar een mens te zijn ;-)

Want je zou denken dat je als oefentherapeut met de kennis van de anatomie en fysiologie dat je de signalen van de overgang wel zou herkennen.

Nou, in dit geval heb ik ze fysiek wel allemaal herkent en gedurende de jaren zijn ze bijna allemaal in meer of mindere mate de revue gepasseerd. In de eerste fase vanaf mijn 38 ^ste levensjaar waren er de eerste signalen. Gedurende deze pre- en perimenopauze kan je denken aan verminderde spierkracht, meer moeten doen om hetzelfde voor elkaar te krijgen, lichte gewrichtsklachten, wat stram of stijfheid na inspanning, meer ‘vetjes’ op de heupen, veranderde menstruatiecyclus, vaginale droogheid, hoofdpijn, warm en dan weer koud, slechter slapen..

Tja, slecht slapen dat viel nog wel mee want dat hield voor mij voornamelijk in nachtelijk zweten dus ‘benen naar buiten benen naar binnen’, vroeg wakker liggen en het luisteren naar mijn piekerfabriek …

Mijn referentiekader voor de overgang was mijn moeder; zij liep hele dagen rond met een theedoek omdat het zweet en opvliegers haar de hele dag teisterende. En daar had ik geen last van dus dan valt mijn overgang toch best wel mee…?

Maar dat hele mentale stuk of de wat ‘vagere’ klachten daar heb ik toch wel een onderschatting in gehad. Zoals kort lontje, rusteloos, lusteloos, hartkloppingen, brainfog, verminderd zorghormoon, verminderde weerbaarheid tegen stress of angst, verminderde vrolijkheid en dus sneller neerslachtig, dus stemmingswisselingen die ook allemaal bij dit proces (kunnen) horen.

Dit verergerde toen mijn privé situatie in een behoorlijke rollercoaster kwam: in een notendop kreeg ik mijn handen vol aan mantelzorg voor beide ouders, verhuizingen, samengesteld gezin met 5 (puberende) kinderen, echtgenoot met herseninfarct, en financiële gevolgen dus ik zei elke keer ik zit tegen een burn-out aan of hyperventileer of wellicht heb ik het wel aan mijn hart?

Deze sluipmoordenaar zoals ik het nu noem zorgde ervoor dat ik steeds meer en meer mezelf aan het kwijtraken was. Maar ja, er gebeurde ook zoveel in deze rollercoaster, dat was toch ook logisch? Totdat ik tijdens een speciale overgangscursus georganiseerd door collega’s van FemmeVital, een filmpje bekeek over burn-out en de overgang, binnen 2 minuten liepen de tranen al over mijn wangen, zoveel herkenbaarheid en bevestiging dat ik niet gek aan het worden was. En de realisatie dat het ‘gewoon’ de overgang was en dat stress een hele grote katalysator is. Tot dit tijd zocht ik het vooral in mijzelf dat ik iets anders moest gaan doen en sowieso op ‘karakter’ door moest gaan….

De inzichten over hoe wonderlijk het is wat deze hormoonverandering allemaal met je doet en hoe ongelooflijk veel invloed ze hebben op veel processen in je lichaam en de gevolgen daar weer van. Uit onderzoek blijkt dat gemiddeld 80 tot 85 % vrouwen klachten ervaren gedurende de overgang én dat er dus ook vrouwen (15%) zijn die er weinig tot geen klachten bij ervaren.

Door mijn worsteling in deze gehele fase is het mijn missie geworden om vrouwen te begeleiden die in (aanloop van) de overgang zitten. Door het behandelen en coachen met betrekking op slaap, bewegen en ontspanning. Door educatie over de hormonale verbanden en de effecten daarvan op het lichaam, de energie, stemming, prestatievermogen en gezondheid waardoor vrouwen (nog) beter voor zichzelf gaan zorgen, meer empathie hebben voor deze veranderende fase, het in kaart brengen van de stressfactoren en daarmee technieken voor stressreductie en (bevorderen of aanpassen) van een gezonde levensstijl. Dit in samenwerking met o.a. huisartsen, overgangsconsultenten, gynaecologen.

Valkuilen Stiefvaders (Tips en ervaringen uit de praktijk)

Sun, 21 Aug 2022 08:38:27 GMT

Valkuilen Stiefvaders

(Tips en ervaringen uit de praktijk)

Zoals ik al eerder besproken heb in de valkuilen voor stiefmoeders, zijn er ook typische valkuilen waar stiefvaders intrappen. In mijn praktijk hoor ik, ook bij veel stiefvaders waar ze tegen aan lopen en welke problemen daaruit voortkomen. Hier onder volgen een aantal valkuilen van de stiefvaders, wellicht herken je iets?

Onmiddellijke volgzaamheid van de kinderen verlangen

Gezagskwesties kunnen vaak problemen geven, net als in een kerngezin. Zo is de ene ouder misschien veel strenger dan de ander. Als ouders heb je de tijd gehad om bij de opgroeiende kinderen samen het evenwicht te vinden in de verschillende opvoedstijlen. Als je als stiefvader er bijkomt heb je al te dealen met een blauwdruk die er al was vanuit het vorige gezin.

Een dubbele boodschap van de moeder kan het ook extra ingewikkeld maken. Aan de ene kant wil zij dat haar kinderen ook naar hem luisteren, terwijl ze ook kan voelen dat de kinderen daar nog niet aan toe zijn. In zo’n geval weet de stiefvader dan niet goed waar hij aan toe is, wat er van hem verwacht wordt. Met de wellicht enige weerstand die je bij jezelf zal voelen is in het begin, de beste route het meebewegen met de opvoedingsstijl van de moeder.

Concurreren met de biologische vader

Als een stiefvader gaat concurreren met de biologische vader, bijvoorbeeld door nog gekker te doen of te gaan voetballen maar dan net ietsje beter, bestaat het risico dat de kinderen worden aangemoedigd om beide vaders met elkaar te gaan vergelijken. De loyaliteit voor de vader zal het altijd ‘winnen’. Hoe hard of liefdevol je ook bent. Extra pijnlijk zijn dan de teksten zoals: “mijn papa doet het toch beter.” Probeer als stiefvader dus niet die strijd aan te gaan, de loyaliteit is sterker.

De reddersrol willen aannemen

Stiefvaders kunnen soms menen dat zij eens grondig orde op zaken moeten stellen, omdat er lange tijd een man ontbroken heeft in het huis (als er sprake was van een periode van eenoudergezin). Een man kan zich dan al gauw een soort reddersrol aanmeten, wat veel spanningen kan opleveren. Blijf eerder zorgen voor gelijkwaardigheid in de relatie.

Klachten van je stiefkinderen te letterlijk nemen

Je doet je stikkende best: je bent een luisterend oor, toont begrip voor hun problemen, je benadert je stiefkinderen positief en je bent niet overdreven streng in de opvoeding. Kortom: je doet er alles aan om een goed contact op te bouwen. En toch vinden ze je een klootzak. Hoe kan dat nou? Antwoord: dat vinden ze helemaal niet, ze zeggen het alleen maar (en ze bedoelen iets anders). Meestal worstelen deze kinderen met een loyaliteitsconflict; verdriet en woede zijn de emoties die heen en weer vliegen. Woede is dan voor de stiefkinderen een ‘gemakkelijkere’ emotie om die te richten op de stiefvader. Het kind voelt zich akelig, en daar moet een schuldige voor gevonden worden. De eigen vader kan dat niet zijn, niet beschikbaar of overleden, hetzij omdat het kind hem graag zou zien als echte vader. Dus wordt het de stiefvader die de klappen moet opvangen.

De kinderen veroordelen vanwege hun erfelijke belasting

Als stiefvader heb je vaak een eenzijdig beeld van de biologische vader. Bijna alles wat je over hem weet, weet je van je partner, die soms niet al te beste herinneringen heeft aan haar vorige relatie. Dat kan z’n weerslag hebben op de kinderen. Het risico is dat je de slechte eigenschappen van de biologische vader (zoals beschreven door je partner) gaat terugzien in de kinderen. Met alle spanningen van dien. Probeer daarom je stiefkinderen zo veel mogelijk te beoordelen op wie ze zélf zijn, zonder daarbij te denken aan hun biologische vader.

Voorbijgaan aan je eigen schuldgevoelens

Veel stiefvaders die zelf al kinderen hebben, hebben te kampen met schuldgevoelens tegenover hun eigen kinderen (die meestal nog bij hun ex-partner wonen). Ze hebben het gevoel dat ze hun kinderen in de steek hebben gelaten. Soms zijn die schuldgevoelens zo sterk dat de stiefvader geen ruimte heeft voor de stiefkinderen met wie hij samenleeft of extra aandacht geeft aan de stiefkinderen met de verwachting dezelfde liefde terug te krijgen. Word je bewust van eventuele schuldgevoelens en probeer die gevoelens – als ze er zijn – los te koppelen van je stiefkinderen.

Ten prooi vallen aan loyaliteitsconflicten

Wanneer een stiefvader een goede relatie heeft met zijn stiefkinderen, kan dit de relatie met zijn eigen kinderen beïnvloeden. Die zien hem bijvoorbeeld alleen in de weekends en in de vakanties, waardoor ze jaloers kunnen worden op de aandacht die hij aan zijn stiefkinderen geeft. Zelf kan de stiefvader in een loyaliteitsconflict terechtkomen als hij het gevoel krijgt dat hij zijn eigen kinderen in de steek laat. Hier is het ook belangrijk om goed bij jezelf na te gaan in hoeverre er dit soort loyaliteitsconflicten kunnen spelen. Daarmee is het probleem nog niet opgelost, maar zien wat er speelt is wel de eerste stap.

Je buitengesloten voelen

Veel stiefvaders voelen zich buitengesloten. Ze voelen zich soms het vijfde wiel aan de wagen en de moeder kiest altijd partij voor haar kinderen. Vooral stiefvaders zonder eigen kinderen kunnen zich eenzaam voelen. De moeder heeft een geschiedenis met haar kinderen, maar de stiefvader niet. Die heeft tijd nodig om zelf een geschiedenis met zijn stiefkinderen op te bouwen. Neem daarvoor de tijd en praat er over met je partner.

Mijn gouden BOB regel voor stiefouders: ben Betrouwbaar, geef Onvoorwaardelijk en blijf Beschikbaar!

Goede stiefvaders zijn goud waard!

Valkuilen voor stiefmoeders (Tips en ervaringen uit de praktijk)

Sun, 21 Aug 2022 08:38:27 GMT

Valkuilen voor stiefmoeders

(Tips en ervaringen uit de praktijk)

Het komt met grote regelmaat voor, dat stiefmoeders een slechte naam hebben.
Komt dit omdat ze in één of meer valkuilen zijn gestapt? In mijn praktijk hoor ik, bij veel stiefmoeders waar ze tegen aan lopen en welke problemen daaruit voortkomen. De reputatie boze stiefmoeder willen we toch allemaal niet!

De valkuilen van een stiefmoeder, wellicht herken je iets…?

Te snel willen:
Vanuit alle liefde die er is te snel er een gelukkig gezin van willen maken, meestal met het verlangen om er weer een kerngezin van te maken. Samengesteld gezin werkt echt anders dan een kerngezin!

Gemiddeld duurt het 4 tot 7 jaar voordat er rust en harmonie in het nieuwe systeem is ontstaan.

Biologische moeder vervangen:
Met alle liefde en goede intentie een echte moeder willen zijn voor de stiefkinderen, maar dit kan helaas niet.
Je zal altijd een stiefmoeder blijven, daar de kinderen al een moeder hebben (ook al is deze overleden).

Pogingen om de moederrol te gaan vervullen (ook al verlangt jouw partner dat van jou) zijn gedoemd om te mislukken en misplaatst. Zet je toch de stap, dan is het verlies vaak groter dan de winst die je boekt.

Er willen zijn:
Stiefmoeders voelen het verdriet in een gezin (door overlijden of scheiding).
En kunnen dan de neiging hebben om het gevoel weg te nemen door alles ervoor te doen. Helaas is dat vaak hard werken zonder het gewenst resultaat. Ieder heel zo het ‘recht’ om zijn/haar verdriet en daarmee ook het pad wat belopen moet worden, dat kan je niet zomaar fixen. Streef daarom niet naar zo’n ideale situatie, daar het niet lukt in je eentje. Stel je verwachtingen niet te hoog, dat voorkomt een teleurstelling.

Je zelf naar de achtergrond:
Bij stiefmoeders kan er ook de neiging zijn om zichzelf naar de achtergrond te drukken. Waardoor je juist het gevoel bij jezelf versterkt dat je er niet bij hoort en je buiten gesloten voelt. Blijf daarom jezelf altijd afvragen wat je zelf nu wilt.
Kan je blijven communiceren waar je behoeftes zijn.

Onder drukken van negatieve gevoelens:
Het lukt doorgaans een tijd om je gevoelens zelf weg te stoppen, en maar vrolijk blijven doen. maar op het moment dat het niet meer lukt. Dan zal de bom barsten! En komt er wellicht meer uit dan je lief is, zo gehete ‘diarree’ van woorden
Dan heerst er een ware crisis, waar je als gezin uit moet zien te komen, dat zou moeten gebeuren door veel met elkaar te praten. Hier geldt natuurlijk, dat voorkomen beter is als genezen.

Sterk richten op de stiefkinderen:
Bij vele heerst de gedachten dat het pas goed gaat met de relatie als ze een moeder kunnen zijn voor de kinderen.
Echter leeft deze gedachten niet bij de kinderen, deze zien liever een stabiele relatie met de vader.
Aangezien ze een eerdere relatie ook al stuk hebben zien gaan.
De aanvliegroute in deze is dus om je te richten op de relatie en later pas op de kinderen.

Schuld geven aan de kinderen:
Bij veel stiefmoeders is er soms de neiging om de stiefkinderen de schuld te geven van zaken die niet goed gaan.
Kinderen krijgen vaak de schuld, terwijl het in veel gevallen een probleem is in de communicatie tussen vader en de stiefmoeder. Wordt de stiefmoeder meegenomen in de besluitvorming als het hun gezamenlijk huis betreft. Zaak om ingesloten te worden.

Mijn gouden BOB regel: ben Betrouwbaar, geef Onvoorwaardelijk en blijf Beschikbaar!

Goede stiefmoeders zijn goud waard!

Menopauze binnen het Samengestelde Gezin

Mon, 04 Jul 2022 08:38:26 GMT

Menopauze binnen het (samengestelde) gezin

H erken je dit; kort lontje, overprikkeld zijn, langer in emotie blijven hangen, engelengeduld is foetsie, minder makkelijk kunnen loslaten, hartkloppingen, verminderde concentratie, slechter slapen, huilbuien, rusteloos of lusteloos, angst en paniek?

Ik dacht toch echt dat ik tegen een burn-out aan zat óf in mijn overleefstrategie óf had het toch te maken met mijn hyperventilatie…. Ik voelde dat het niet lekker ging en gaf de situatie, dynamiek van het samengestelde gezin of partner de schuld.

Had ik het toch even goed mis!!

Ja, dit zijn namelijk óók allemaal signalen die er kunnen ontstaan tijdens de menopauze. Ik was 44 toen ik in de overgang kwam. Ik merkte het aan mijn verminderde spierkracht, ‘brain fog’, engelengeduld raakte op, lijf wat veranderde, minder zin in seks, minder goed slapen. Maar ach, ik had het lang niet zo erg als mijn moeder, want die liep met hele theedoeken rond tegen de opvliegers en lakens werden elke dag verschoond door het nachtelijke zweten. Dus wat liep ik te zeuren dat je lijf wat veranderde en dat met de (meegekregen)overtuiging dat je niet moest zeuren en dat het altijd erger kon. Had ik het maar eerder geweten….

In de overgang is stress een VETTE katalysator voor een negatief effect op de overgang en laat ik daar nou meer dan voldoende op mijn bordje van hebben gekregen.

Korte schets: moeder met herseninfarct, verhuizing en opnieuw gaan samenwonen, met 5 pubers in één huis, 10 dagen na ons trouwen kreeg mijn man een herseninfarct, opvang van gezin en financiën. ‘Niet piepen, er waren er meerderen die het echt erger hadden..’

Tja dus ik dacht, ik zit gewoon in de overleefstrategie, dan heb je ook geen zin in seks, om zacht en liefdevol te zijn, dan ben je gewoon in je reptielen brein keihard aan het werk (dag en nacht). Laat nou ook tijdens de overgang de hormoonschommelingen dezelfde reacties geven. Oestrogenen en progesteron verminderen afwisselend van elkaar in tijd waardoor alle bovenstaande symptomen ontstaan.

Gevolg was dat ik mezelf steeds meer en meer kwijtraakte. En niet alleen mezelf maar ook de verbinding met mijn man met als gevolg de ruzies en discussies die opliepen. Elkaar uiteindelijk niet meer kunnen bereiken. Nu bijna 2 jaar nadat we de stekker eruit hebben moeten trekken ben ik door een training over de menopauze bewust geworden wat er allemaal bij komt kijken. Inmiddels noem ik het een sluipmoordenaar voor de relatie. Het ontstaat namelijk niet ineens; dit geleidelijke proces kan tussen de 5 en 10 jaar duren met meer of minder duidelijke klachten.

Terugdenkend aan wat er allemaal anders had kunnen lopen en welke andere keuzes er gemaakt hadden kunnen worden. Wellicht dan…

In mijn praktijk komen verschillende stellen (partners in kerngezinnen en in samengestelde gezinnen) en bijna allemaal in de leeftijdscategorie tussen de 36 en 51+. Hoe fijn zou het zijn als het onderwerp menopauze meegenomen wordt in de veranderingen binnen een relatie.

Eenvoudigweg niet om het de schuld te geven, NEE! Juist om eraan te gaan werken, want van de symptomen heb je allebei last. Het is ook een fase waarin meestal veel gebeurd; denk maar eens aan (schoon)ouders die omvallen of waarvan de zorg meer wordt, kinderen die in de puberteit komen/zitten of juist de deur uitgaan, veranderde visie op leven/werk. Er ontstaan ook mooie aspecten tijdens de menopauze; bewustere keuzes over wat er werkelijk toe doet, groeien in wijzer en sterker worden, ambities nastreven, meer tijd voor jezelf en de relatie.

Hoe kan je samen ook in deze storm blijven staan en in verbinding blijven?

Het is goed om te checken bij jezelf of je partner:

· Welke signalen herken je?

· In welke fase zit je?

· Welke invloed heeft stress?

· Welk referentie kader heb je, hoe ging je moeder, oma of gaan je vriendinnen hiermee mee om?

· Welke overtuigingen heb jij (meegekregen)?

· Kan je nog opladen?

· Kan je nog in verbinding blijven?

· Hoe kan je elkaar hierin ondersteunen?

Zijn er nog vragen over dit stuk of wil je meer informatie, neem dan contact op met Anouk.

Zitten de huisregels bij je ex in jouw cirkel van invloed?

Tue, 23 Nov 2021 10:57:18 GMT

Zitten de huisregels bij je ex in jouw cirkel van invloed?

Vaak komen stellen binnen met de vraag of we kunnen doornemen hoe om te gaan met de regels in het huis van de ex-partner. “Het is toch belangrijk voor de kinderen dat de regels overal hetzelfde zijn.” Dat is een mooie overtuiging en een vette uitdaging, als je dat echt zou willen. De realiteit is echt vaak anders.

Wat voorheen in je Cirkel van invloed lag, ligt daar nu niet meer. Zeker in het begin van de scheiding mogen de kinderen vaak vanuit een loyaliteit of schuldgevoel meer dan voorheen zou mogen.

Of wordt er wellicht uit boosheid extra toegegeven, wetende dat je ex-partner het niet fijn vindt. Jullie verschillen kunnen groter worden als de compensatie van liefde en vrede in huis te bewaren weg valt. Wat mag je dan nu wel verwachten en wat niet meer?

In jouw Cirkel van Invloed bevindt zich alles waar je wel zelf invloed op kunt uitoefenen, zoals je eigen gedachten, eigen gedrag, eigen gezondheid, eigen verantwoordelijkheden, je focus, zaken waar jij energie uit haalt, opvoeding kinderen etc.

Om de Cirkel van Invloed zit een veel grotere cirkel; de Cirkel van Betrokkenheid. Daarin zitten alle dingen die je graag zou willen veranderen maar waar je geen directe invloed op hebt. Zoals bijvoorbeeld je ex-partner, de kinderen van je nieuwe partner, gedrag van anderen, ziektes, nieuwe partner van je ex-partner, huisregels van de ex-partner, gezondheid van je ouders, wereldpolitiek etc.

Het is van belang dat je vooral veel tijd en aandacht besteedt aan de zaken die in jouw Cirkel van Invloed liggen, omdat je daar een verschil kunt maken. Dat is waar je met jouw acties verandering teweeg kunt brengen.

Bijvoorbeeld: Mijn gezin zit in mijn cirkel van invloed. Alles wat er bij ons in huis gebeurt kan ik handelen of aansturen. Ik heb zelf de keuze hoe daarmee om te gaan, dat zit wel in mijn Cirkel van Invloed. Daarnaast is het natuurlijk zo dat als ik beter in mijn vel zit, dat ik dan beter ons gezin kan managen en beter kan omgaan met alle dynamieken die er door het huis vliegen. Als ik merk dat mijn lontje korter wordt heb ik ook zelf iets te doen. ‘Happy Parent - Happy Kids’ ;-), toch?

Wat NIET in mijn Cirkel van Invloed zit is het andere huis, de ‘overkant’, daar bij de andere biologische ouder. Wat daar gebeurt valt niet binnen mijn Cirkel van Invloed, wel binnen mijn Cirkel van betrokkenheid, het raakt mijn situatie maar ik heb er geen invloed op. Beetje te vergelijken als de regels bij opa en oma thuis, daar mogen ook weer andere dingen, niet verkeerd maar gewoon anders.

Dus zo kan het zomaar zijn dat er vanuit liefde JA! gezegd wordt tegen snoep, cola of later thuiskomen en aan de ‘overkant’ met liefde NEE! wordt gezegd tegen snoep, cola of later thuiskomen. Verwarrend soms voor de ouders maar voor de kinderen is het vaak heel helder. Geen ruziënde ouders is wat kinderen namelijk het liefste willen! Wij wisten vroeger toch ook bij wie we moesten zijn voor logeerpartijtjes of extra 15 minuten opblijven… Dat het verlangen er is dat je er samen als ouders over kan praten, over welke visie eraan ten grondslag ligt en hoe dat te begeleiden, dat ligt dan weer wel in je Cirkel van Invloed.

Wat zit er in jouw Cirkel van Invloed? Waar gaat jouw meeste energie heen?

Teken de 2 cirkels en vul voor jezelf in wat erin zit. Word je bewust aan welke cirkel je nu de meeste tijd en aandacht besteedt. Schrijf vervolgens uit welke acties je kunt ondernemen bij de zaken die binnen jouw Cirkel van Invloed liggen en richt daar je tijd en aandacht op. Wat je aandacht geeft groeit!

Kom je er toch niet helemaal uit of spelen er andere dynamieken/loyaliteiten door elkaar, dan kunnen we er samen eens naar te kijken.

Deze 8 Tips voor de TOP vakantie!

Wed, 21 Jul 2021 09:58:01 GMT

Deze 8 tips voor een TOP vakantie!

Check of je verwachtingen realistisch zijn. Verwacht je alleen rozengeur en maneschijn dan gaat het gegarandeerd tegenvallen. Ga er van uit dat er naast leuke momenten ook moeilijke momenten zullen komen. Daarmee is de vakantie niet mislukt, deze momenten zijn ‘part of the deal’. Als je er goed mee om kan gaan, helpen ze je verder. Streef niet naar een 10, een 7 is goed genoeg!
Houd vooraf met elkaar een vakantie-overleg. Ga na wat voor ieder afzonderlijk de vakantie tot een TOPvakantie maakt, en welke vakantietradities ze uit het oude gezin willen vasthouden. Neem ieders inbreng serieus, zonder oordeel. Spreek uit dat je niet elke wens kan vervullen, maar dat jullie er met elkaar iets leuks van willen maken.
Spreek vooraf met elkaar een aantal vakantieregels af. Bijvoorbeeld over afwasbeurten, kookbeurten, gezamenlijk ontbijt etc. Dit geeft duidelijkheid en voorkomt conflicten tijdens de vakantie.
Zorg tijdens de vakantie naast gezamenlijke activiteiten, ook voor activiteiten met de eigen kinderen. Kinderen hebben het nodig ‘gezien’ te worden door de eigen ouder. Dat helpt hen zich meer loyaal op te stellen naar de andere gezinsleden.
Vraag de kinderen regelmatig hoe ze de vakantie vinden en neem hun mening en gevoel serieus.
Plan af en toe quality-time voor jullie als partners. Deel gevoelens en ervaringen en respecteer elkaar daarin. Zorg dat jullie samen een sterk team zijn.
Gun ieder zo nodig een ‘escape’. Soms kan het je te veel worden en heb je even een time-out nodig. De één vindt het fijn zich dan terug te trekken met een boek, de ander wil in z’n eentje wandelen, pubers willen vaak even WIFI-time etc. Geef elkaar die ruimte.
Zorg dat de vakantie niet te lang is. Hoe langer de vakantie, hoe meer kans op spanningen. Zeker in de startfase van een samengesteld gezin is één week samen op vakantie vaak lang genoeg.

Iedereen een fijne vakantie gewenst! Houdt het hoofd koel en koester de mooie momenten!

“Choose Your Battles”

Wed, 21 Apr 2021 10:09:39 GMT

“Choose Your Battles”

K en je dat dat je ineens stilvalt? Met stomheid verslagen over wat iemand zegt of doet? Alles in je begint te draaien of te razen… Als er minder emotie bij komt kijken dan zou je nog kunnen schakelen naar het relativeren. Maar nergens word je soms zo hard geraakt als in een samengesteld gezin. Logische verklaring zou kunnen zijn dat je de dynamiek niet kent of herkent. Niet-eigen-bloed versus eigen-bloed. Voorwaardelijkheid of onvoorwaardelijkheid.

Als je eigen kind iets doet wat je echt niet door de beugel vindt kunnen dan kan je heel primair reageren. Daar zit niks tussen. Dus Actie-Reactie.

Als je stiefkind precies hetzelfde uitvoert… wat gebeurt er dan? Er popt een gedachte op, zoiets als: Ojee, moet ik er iets van zeggen? Kan ik er iets van zeggen? Als ik wat zeg, wat zal ik precies zeggen en dan ook nog hoe zal ik het brengen… Veel hoofd-ruis zullen we maar zeggen. Dus Actie-Gedachte-Reactie.

En dan als je besloten hebt om er toch iets van te zeggen, poeh, wat zijn dan de gevolgen: wordt de vrede behouden, ruzie met je stiefkind of je partner? En als je besluit niks te zeggen, wat komt er dan in opstand?

Lastig pakket….

In het Engels is er een mooi gezegde: “Choose your battles”. Met andere woorden, weet je zeker dat je er op dat moment iets erover wilt zeggen? Voel je aan je water (onderbuik) al aan dat het niet goed gaat vallen en dat het een escalatie oproept? Check dan voor jezelf met wie en op welk moment, je wel of niet de strijd aangaat. Is het je op dat moment waard om in de tegenreactie te gaan om het uitleggen of jezelf te verdedigen? Is het onderwerp belangrijk genoeg? Of is het een kwestie van: “oké, laat maar gaan”, erboven gaan staan en later als de heftige emotie is gezakt erop terug kunnen komen?

“Not everything is worth flipping out about”. Het is echt niet allemaal het vechten waard. Daarmee bedoel ik natuurlijk te zeggen dat je niet alles hoeft te slikken. Wel dat je er over moet spreken en uiten maar niet altijd op dat directe moment. Het ijzer moet je in dit geval zeker niet gaan smeden als het heet is maar juist als het wat meer is afgekoeld. In het heetst van de strijd kan je de ander niet meer horen en wordt er niet meer naar je geluisterd. Wat de frustratie alleen maar doet aan wakkeren. En door de waterval aan ‘’rode’ of verboden woorden, de schade zal groter zijn dan het voorval.

Dus het ijzer smeden als het afgekoeld zodat weer kan communiceren met elkaar op basis van respect en gelijkwaardigheid. Het is fijn als je elkaar weer kan horen en elkaars verhaal of aanleiding kan begrijpen. Als je mijn vorige blog hebt gelezen over je energie tankje, wellicht was deze niet gevuld, waardoor je ook anders of (te)fel reageert dan de bedoeling was.

Als er iets is wat je (nog) meer of (nog) beter leert binnen een samengesteld gezin is het wel communiceren. Hieronder volgen 8 Tips:

Blijf vooral nieuwsgierig naar elkaars gedachtegoed en wat belangrijk is onder jullie dak! “Go for the WIN-WIN”.
Niet alles is belangrijk om voor de ‘strijden’; sommige dingen doen er op de langer termijn niet meer toe, hou het klein en blijf in het ‘Hier en Nu’.
Elke strijd kost tijd en energie. Zelfs al win je de discussie, check of je het waard vond.
Doe een analyse over wat het je kost en wat het je oplevert.
Voer een open discussie, respecteer dat de ander een andere kijk of doelstelling heeft op de situatie dan die van jou.
Brainstorm over de beste oplossing, welke zal goed voelen voor jullie beiden.
Gras groeit niet harder als je eraan trekt dus geef het of de ander tijd.
Wie zijn gelijk probeert te halen, verliest op de relatie. Is dat wat je verlangen is?

Wil je ondersteuning of hulp bij wat er met jullie gebeurt, neem dan contact op met Anouk.

Zit JIJ lekker in je vel?

Thu, 21 Jan 2021 11:17:22 GMT

Zit JIJ lekker in je vel?

Herken je de situatie dat het en toe heel lastig is om je eigen energie vast te houden en je grenzen aan te geven? Herken je het dat je partner, de ex-partner of je (stief)kinderen voor je gevoel alle aandacht vragen of soms wel opeisen? Herken je deze situatie?

Als Stiefgoedprofessional zie ik dagelijks cliënten die dit aangeven en daarom gaan we bij aan de slag om alle dynamieken in kaart te brengen die er binnen het samengestelde gezin te zien zijn. We proberen naar boven te halen wat er onder de waterlinie speelt..

In de praktijk hoor ik bijvoorbeeld vaak dat wanneer de ex-partner het schema weer eens in de war probeert te schoppen of de stiefkinderen binnen komen vallen en er iets heel kleins gebeurt, je zomaar je energie in no-time weg voelt stromen en je uitgeput en futloos op de bank zit en dan denkt: “Daar gaan we weer”.

Voor je gevoel ga je dan op slot en bouw je het spreekwoordelijke muurtje op. Hoofd en gevoel beginnen krijgertje te spelen.

Verbaal uit je je ongenoegen en non-verbaal ervaart je partner dat je fysiek nog aanwezig bent maar diep van binnen allang weg bent. Dit brengt uiteraard ook weer een tegenreactie teweeg. Het resultaat is vaak dat de partners elkaar hierin kwijtraken en de verbinding dan ineens ver te zoeken is. Op een volwassen manier communiceren blijkt dan niet meer mogelijk en hoe langer het duurt, hoe moeilijker het wordt.

Bang om de woorden uit te spreken wat er met je gebeurt, je gevoel te delen vanuit je kwetsbaarheid en je open te stellen.

Gaat het echt om de kinderen, de ex-partner of was je eigen tankje al een beetje leeg aan het raken? Als metafoor de zondagse mooi gedekte ontbijttafel. Hoe kan het dan zijn dat wanneer er door een kind een glas jus d’orange omvalt, je de ene keer volledig begripvol en rustig reageert en de andere keer volledig uit je plaat gaat?

Zelfonderzoek is dan goed om te doen en te achterhalen waar dit dan vandaan komt. Welke activiteiten vullen jouw energietank en waar loopt jouw energietank van leeg? Hoe gevulder je tankje, hoe meer in verbinding met jezelf, hoe makkelijker en beter je reageert op alle uitdagingen die voorbijkomen?

Wil je ondersteuning of hulp bij wat er met jou gebeurt, neem dan contact op met Anouk.

Aan alle kinderen van mijn (nieuwe)partner

Wed, 21 Oct 2020 10:00:56 GMT

Aan alle kinderen van mijn (nieuwe)partner

Een bericht speciaal voor jullie. Wij weten dat jullie wereld in een keer op zijn kop heeft gestaan. Eerst moeten dealen met een scheiding van papa en mama, dan het wonen in 2 huizen, de verschillen ineens zien tussen papa en mama, de onrust als je ziet dat ze niet gelukkig zijn. Dan hebben jullie wellicht enige tijd met papa of mama alleen gewoond. Al die aandacht en liefde voor jullie zelf, zowel bij papa in huis als bij mama.

En dan komen wij er ‘ineens’ bij. Wat een grote verandering voor ons allemaal. Soms is het in het begin heel fijn en gaat het goed. En dan kunnen jullie ook zijn voor papa of mama dat zij weer happy zijn. Maar toch zijn er kinderen die blijven wensen dat papa en mama weer bij elkaar zullen komen; weet dan dat jij dit verlangen ook mag voelen, dat dit gevoel er ook mag zijn/blijven, dat begrijpen we zelfs heel goed. We vragen ook niet te kiezen tussen papa of mama, toch?

We weten dat jullie niet op ons zitten te wachten, dat we een soort van ‘indringers’ zijn. We kennen het gemis en het verlangen naar een gezin, en daar voelen we ons best weleens schuldig over. Dus soms met lood in onze schoenen gaan we heel hard ons best doen om dat toch zo veel mogelijk te compenseren. Soms doen we dan ineens gekke dingen, maar daar zitten jullie natuurlijk helemaal niet op te wachten. We doen dit soort acties alleen maar voor een beetje waardering, we willen zo graag even voelen dat we bij jullie horen. Wat we zeker weten is dat we NIET de plek van mama of papa kunnen innemen. Je hebt echt maar een papa en een mama. Natuurlijk houden jullie het aller allermeest van papa en mama!

We zouden het heel fijn vinden als we in ieder geval niet genegeerd worden en gewoon vriend of vriendin van papa of mama kunnen zijn. Dat is écht al meer dan voldoende voor ons. We verwachten niet dat jullie ons opeens met open armen ontvangen, zeker niet als de tijd daar nog niet rijp voor is. Een relatie opbouwen kost nu eenmaal tijd daar weten we zelf alles van.

Geef ons eigenlijk alleen maar een kans om jullie beter te leren kennen!

Met alle liefde van ons voor jullie.

De Vriend(in) van papa/ mama

Geen partners meer, wel samen ouders

Fri, 21 Aug 2020 18:32:25 GMT

Geen partners meer wel samen ouders

Flexibiliteit is het codewoord voor ons.

Wij hebben elkaar leren kennen toen we beiden begin 20 waren. En rond je twintigste word je juist verliefd op de kwaliteiten van de ander die jezelf (nog) niet hebt. Opposities attracks. Dat was ook bij ons zo.

Tijdens die relatie groei je samen of wellicht steeds meer alleen en ontwikkel je eigen kwaliteiten. Helaas strandt nu bijna 40% van de huwelijken. Dat was bij ons ook zo.

En in een scheiding komen juist vaak verschillen weer duidelijk naar voren en is er geen compensatie meer. Dat was bij ons ook zo.

Onze kinderen zijn uit liefde geboren en verdienen onze liefde en warmte ook al wonen we niet samen meer in een huis. Gelukkig kunnen wij samen als ouders kijken naar de toekomst van onze kinderen. In de basis willen wij onze kinderen hetzelfde mee geven, o.a. zelfstandigheid, veiligheid, onafhankelijkheid, geborgenheid. Het doel voor ons is idem, alleen de route mag en kan soms anders zijn. Dat is in een kerngezin niet anders, toch? De ene ouder kan vanuit liefde ‘JA’ zeggen voor een glaasje cola, en andere ouder zegt vanuit dezelfde liefde ‘NEE’. Dat is bij ons nu nog zo.

Als ik een ding van de scheiding mijn ouders heb geleerd is hoe je het niet moet doen; over de hoofden van de kinderen moet je geen ruzie maken en ze zijn geen doorgeefluik! Kinderen weten ook echt wel dat hun ouders verschillend zijn. Vroeger wist ik namelijk heel goed bij wie ik moest zijn om centjes te vragen om snoep te mogen kopen of als ik een logeerpartijtje wilde houden. In de kern willen kinderen alleen maar dat ouders geen ruzie maken!

Als ervaringsdeskundige en als Stiefgoed Professional zie ik bij veel samengestelde gezinnen dat de conflicten tussen ex-partners voor moeilijkheden zorgen in het nieuwe gezin. Als alle contacten op ruzie uitdraaien, vreet dat veel spanningen en leegloop op energie. De kinderen lijden onder het conflict of jij en je partner voelen steeds meer afstand naar elkaar. Dat is nou niet wat je wilt, toch? Die energie wil je juist gebruiken om te bouwen aan je nieuwe relatie, je kinderen en stiefkinderen.

Het codewoord met de papa van onze kinderen is flexibiliteit. Is dat altijd gemakkelijk, nee zeker niet, want zo zijn er steeds meer schoteltjes die mee doen in deze hele patchwork familie. Het is wel zeker dat als wij als ouders lekker gaan, dan hebben daar de kinderen, mijn partner en stiefkinderen ook profijt van. Stiefgoed biedt daarom ook ouderschapscoaching aan. Een goed contact en heldere afspraken over o.a. het doel en de route met je ex zorgen voor rust bij iedereen. Dat is bij ons nu nog steeds zo!

Out of the Box Kerst

Wed, 25 Dec 2019 19:46:44 GMT

Tips voor ‘out of the box’ kerst( dagen)

De kerst staat voor de deur en joepie wat een feest is dat of toch niet? Als ik in de praktijk aan mijn stellen vraag wat komt er in je op als je aan het woord Kerst denkt kunnen de situaties en gevoelens totaal verschillend zijn. De een kan niet wachten dat het zo ver is met gezelligheid, spelletjes en met zijn allen aan de tafel. Zo kan het voor de ander, gedoe, onrust en gemis zijn.

Met deze dagen wil je natuurlijk niets liever dan samen met je kinderen én nieuwe partner doorbrengen. En het kan wellicht ook wat meer ‘Out of the box’…

Voorheen hebben wij als samengesteld gezin de druk van de kerstdagen af gehaald en onze samengestelde kerstavond verschoven naar een avond die valt in het eerste weekend voor de kerstdagen. Dat maakte dat de verkramping er af ging en wij al een gezellige dag met ons gezin hebben gehad alvorens de ‘gekte’ begon.

Hieronder volgen er ook een aantal eigen verzamelende tips en tricks aangevuld met ideeën van stellen uit de praktijk:

Laat de kinderen elk jaar een eigen kerstbal of andere kerstversiering uitzoeken. Het is mooi om te zien dat ze hun eigen ballen weer terugzien bij het versieren van de boom. En ook leuk om te zien hoe hun smaak verandert.
Laat ieder zijn eigen lievelingsgerecht maken met de eigen ouder. Een win-win met kwaliteit tijd en het nuttige gecombineerd.
Verras je kinderen elke jaar met iets nieuws. Zeker als ze klein zijn en veel voor het eerst meemaken is dit leuk. Zoals eigen ballen versieren, voor eenieder een boodschap in een kerstbal verstoppen, speurtocht door het huis of brood bakken bij het vuurtje in de tuin.
Ga uit ‘logeren’ bij je kind(eren) op hun kamer.
Maak elk jaar een ‘trap-foto’, alle kinderen op de trap of op de bank. Erg leuk om de foto’s van de jaren, samenstelling en groei op een rijtje te zien.
Deel ‘sterretjes’ uit naar elkaar: complimentjes, klein en groot..
Nodig de ex-partner uit (papa of mama van je kinderen) uit voor een kerst brunch, (wordt later erg gewaardeerd door de kinderen!).
Sleep alle matrassen naar beneden en maak er een groot slaapfeest van bij de cadeautjes onder de boom. En dan op kerstochtend ontbijt op bed met z’n allen.
Tafelgesprek voor O&N: Waar neem je afscheid van in het oude jaar en wat wil je graag wat er gaat gebeuren in het nieuwe jaar.
Maak samen oliebollen en breng die langs de buren in de straat (natuurlijk op 1,5 meter van elkaar blijven)
Samen, je wens voor het nieuwe jaar op een grote vuurpijl zetten en daarmee knallend het nieuwe jaar in gaan. (of dit jaar op een sterretje plakken en spetterend het jaar in gaan)
Combineer oude en nieuwe tradities met elkaar. Neem elkaar mee in hoe het vroeger ging dan wel in je eigen jeugd of in oude kerngezin. En maak samen vooral een nieuwe blauwdruk voor jullie samengestelde gezin. Nadruk leggen vooral op lol en makkelijk.
Huizen swap, ruil voor een paar dagen met het huis van familieleden of vrienden die ergens anders in NL wonen voor ander behangetje en omgeving.
Plan aan het begin van de kerstvakantie met een vast ‘uitje’. Zoals picknicken met warme chocolademelk – of samen gaan borrelen in jullie eigen huiscafé.
WVTTK-tje; wat verder ter tafel komt, met behulp van Goed Gesprek kaartjes, Kletspot of Vertelis.
Voor de doeners: Truth or Dare, Never have I Ever of Spin the Bottle (en opdrachten lekker zelf verzinnen ;-))

Wat mij altijd geholpen heeft om me te bedenken: Hoe wil ik dat mijn kinderen later terugkijkt op deze tijd? De herinneringen van later creëer je nu! En als je er een beetje energie in stopt, dan kan kerst ook echt heel leuk zijn ��

Wens jullie alle een hele fijne ‘Out of the Box’ tijd!!

Papa, jij ging weg, jij liet me alleen...

Thu, 21 Nov 2019 19:38:33 GMT

"Papa, jij ging weg, jij liet mij alleen"

Een verhaal uit mijn praktijk.

“Papa, jíj ging weg, jíj liet mij alleen”

“Jij ging naar háár. Dat alles anders is geworden, is dus joúw schuld. Mij liet je in de steek…” Keer op keer slingert Lizzy deze verwijten naar haar vaders hoofd. Hij, Bart, wordt er moedeloos van. Al doet hij nog zo zijn best, in de ogen van zijn dochter kan hij werkelijk niets meer goed doen.

Hij vertelt dat de liefde voor zijn vrouw al een tijdje voorbij was, toen hij Debby tegenkwam. Bewust koos hij ervoor om bij haar in te trekken. Dichtbij zijn nieuwe liefde, verder weg van zijn dochter. Letterlijk en figuurlijk. Ook daarvan was hij zich bewust. Nu heeft Lizzy zo’n hekel aan Debby, dat ze niet meer wil komen. Wanneer hij zegt dat hij haar mist, verwijt ze hem dat alles zijn schuld is.

Stiefmoeder Debby doet alles om de deur voor Lizzy open te houden. Maar door alle ruzies ziet ook zij haar stiefdochter liever gaan dan komen.

Loyaliteit

Het valt Bart op dat zijn dochter precies zo reageert als haar moeder. Elk contact ontaardt in ruzie. Ook zijn ex verwijt hem dat alles zijn schuld is. Hij is immers degene die wegging!

Ik leg Bart uit dat kinderen het verdriet van de ouder aanvoelen. Uit loyaliteit gaat Lizzy zich net zo gedragen als haar moeder. De pijn van haar moeder wordt zo háár pijn. Daardoor raakt ze verwijderd van wat ze zelf wil, wordt onzeker. Als reactie hierop zie je dat een kind de andere ouder afwijst om zich weer veilig te kunnen voelen. Vaak trekt een kind naar de ouder die het het moeilijkst heeft én waar het meestal woont. Meestal gebeurt dat onbewust en onbedoeld.

Wat je vervolgens vaak in samengestelde gezinnen ziet gebeuren is dat de andere ouder conflicten zoveel mogelijk vermijdt. Uit angst dat een kind besluit niet meer te komen. De stiefouder vindt het lastig om het verdriet van ouder en kind te zien. Daarom doet Debby zo haar best om de weekenden zo leuk mogelijk te maken. Zo vervult ze, onbewust, de rol van de betere moeder.

Rouw

Zowel Bart als Lizzy hebben verdriet om wat was maar nooit meer komt. Lizzy rouwt om haar vader. Ze mist hem. Ik vertel Bart dat ze het nodig heeft om te horen dat hij nog steeds elke dag haar vader is, ook al is hij niet fysiek aanwezig. Haar (huil)buien betekenen dat zij in nood is. Hoe erger de buien, des te groter haar nood. Pas als er voldoende erkenning is geweest, kan ontspanning volgen.

In de eerste plaats is het onvermogen van de volwassenen oorzaak van de ontstane situatie. Daarom nodig ik Bart en Debby uit voor een volgende afspraak. We gaan onderzoeken wat ervoor nodig is om rust in het gezin te krijgen. Zo nodig volgt later nog een afspraak met Lizzy. Uiteraard wanneer alle ouders daarmee akkoord gaan.

Dilemma over plek

Sun, 21 Oct 2018 19:12:26 GMT

Uit de Praktijk: Dilemma over Plek

Intro: dit koppel leeft in een samengesteld gezin sinds 2 jaar. Anita heeft 2 dochters (10 en 8) uit een eerdere relatie en Willem heeft een zoon (7) en een dochter (5) uit eerder huwelijk. Ze wonen nu sinds een jaar samen…

Anita: Mijn dochters zijn bij ons op maandag, dinsdag, woensdag en vrijdag, om de week ook het weekend. Sinds de verhuizing (naar een dorpje verder) hebben zij erg moeten wennen aan dat de dingen anders gaan, ook al zijn het gewone dagelijkse dingen. Wij proberen met z’n allen er een zo gezellig mogelijk thuis van te maken. Toch zijn er situaties waar ik helemaal gek van word en direct voel dat de spanning tussen ons oploopt. En dat kan iets heel simpels zijn. Het laatste voorbeeld is over de plek op de bank (maar dat kan voor hetzelfde geld de plek in de auto of aan tafel zijn). Mijn meisjes zitten op maandag t/m woensdag op hun ‘eigen’ plekje op de bank. Op donderdag zijn ze naar hun papa en komen de kinderen van Willem bij ons, die zitten natuurlijk ook gewoon op ‘hun’ plek op de bank. En op vrijdag zijn we met z’n allen en de ruzie begint over wie waar mag zitten op de bank...? Mijn meisjes zeggen dan dat ze vaker op de bank zitten dan de andere kinderen en dat het meer hun plek is?! En de kinderen van Willem zeggen dat het net zo goed hun bank is?! Als ik in mijn reactie de meisjes steun dan heb ik ruzie met de kinderen van Willem en dus ook met Willem! Als ik de kinderen van Willem en Willem steun dan heb ik ruzie met mijn kinderen! Met andere woorden; ik doe het dus nooit goed! Sta dan zó tussen twee vuren…

Willem: Ja, dat herken ik zeker wel wat Anita vertelt, mijn kinderen zie ik de ene week donderdag en vrijdag en de andere week donderdag t/m maandag morgen. Ik weet dat het de consequentie is van scheiden maar ik mis ze enorm door de week, soms heb ik gewoon het gevoel dat ik bij het verkeerde gezin aan tafel zit op maandag t/m woensdag. Als mijn kinderen komen dan ben ik dolblij en wil dan dat we met z’n allen een gezellige dolle familie zijn met het huishouden van Jan Steen. En hoe graag wij ook bij elkaar zijn, zodra we met z’n allen zijn is de dynamiek heftig. Vooral over de plaatsen in huis zijn dan een bron van gevecht. Het is nooit goed; de één moet of wil altijd de plek van de ander hebben. Als een soort politieagent sta ik dan de boel te regelen, wat eigenlijk altijd resulteert in dat wij weer ruzie krijgen. Ik wil gewoon op mijn manier tegen alle kinderen kunnen zeggen wat ik ervan vind, dat heb ik altijd zo gedaan. Ik wil geen 2 kampen in huis; ik wil een gewoon gezin zijn!

Stiefgoed Professional : Hierboven is heel mooi het verlangen naar een gezin beschreven en ook hoe lastig het kan zijn binnen een samengesteld gezin. Dat werkt toch echt anders dan in een kerngezin. Met de verschillende dynamieken die er ontstaan als iedereen in huis is. Dat het soms hard werken is om iedereen een thuis gevoel te geven. Het zoeken, vinden of willen van een plek kan soms echt letterlijk zijn. De zitbank, autostoelen of de plaatsen aan tafel zoals hierboven zijn een goed voorbeeld. Als je twee gezinsculturen samenvoegt kost dat energie, open visie en doorzettingsvermogen. Het heeft ook tijd nodig om een eigen gezinscultuur te vormen. Verloopt dat proces stroef en zijn er veel escalaties dan kan het best zijn dat er nog een onderliggend gebied is dat nog niet is aangekaart of afgerond, zoals hier bijvoorbeeld nog onverwerkte rouw van een scheiding en/of het verlangen naar een kerngezin. Hieraan hebben we gewerkt tijdens onze sessies. Een mogelijk antwoord is hoe ze op hun eigen manier in staat zijn om als koppel op hun eigen plek blijven staan en kunnen bouwen aan de fundering van hun samengestelde gezin. Met alle verlangens in een realistisch kader.

HELP, wanneer doe ik het goed?

Fri, 21 Sep 2018 18:50:48 GMT

Help, wanneer doe ik het goed?!

Een rustige vrijdag avond op de bank, lekker The Voice Kids kijken met mijn partner en jongste stiefdochter. Heerlijk onderui t, na een week hard werken even met de pootjes op de bank en niet na hoeven denken, heerlijk relaxt, zou je denken…

Dan komt mijn eigen dochter naar beneden met dat elektronische ding eeuwig aan haar hand geplakt... en ploft naast me neer én ook tussen ons in.
Ik zeg: ‘liefje, zou je je telefoon even kunnen wegleggen en samen met ons tv kunnen kijken?’ Zonder haar blik ervan af te halen zegt ze: ‘Ja zoho....’ Ik herhaal na een minuutje mijn verzoek. Ze staat op en verplaatst zich naar een andere plek. Verontwaardigd kijkt ze me aan alsof ik het ergste wat er bestaat aan haar vraag en zegt tegen mij: ‘mama, wil je dat ik weer naar boven ga...’ Huh, wat is dit nu weer…??
Direct heb ik een dilemma; heel fijn vind ik het als ze beneden is, want als puber is ze (te) vaak op haar kamer. Als ze dan beneden is ben ik ook graag in contact met haar, maar met dat ‘ding’ in haar hand, is zij meer in contact met de buitenwereld. Al haar gesprekken (lees haar hele leven) en contact met de ‘buitenwereld’, gaan over de app, insta of snap. Dus ergens begrijp ik ook wel dat haar telefoon aan haar vastzit.

Het dilemma in mij is nog in volle gang over wat en hoe ik nog zal reageren, wanneer er een kussen voorbij komt zeilen… Mijn partner gooit speels een kussen naar mijn dochter om haar uit te dagen en te bereiken om haar ‘erbij’ te halen voor de gezelligheid.
De bom slaat in. Ze negeert hem en mijn onderbuikgevoel reageert... Oh nee, dit gaat de verkeerde kant op... Mijn partner maakt de keuze om weg te gaan uit de situatie en ik ga in gesprek met mijn dochter. Als een echte puber (en dat is ze in het kwadraat) draaien haar ogen naar boven, en dát haalt bij mij het bloed onder mijn nagels vandaag. Ik voel dit gaat nu helemaal verkeerd en weet het gaat mis...
Over en weer vliegen er opmerkingen en beschuldigingen, wie kan wie het hardste ‘slaan’ met woorden?

Time out!

Waar liggen de grenzen van huisregels en opvoedregels. Waar wil ik zo graag op redelijke en gelijke voet staan in de relatie met mijn dochter en waar sta je als ouder. Wat wil je meegeven in jouw opvoeding, hoe mag of moet je aanspreken op ‘normaal’ gedrag?
Ik voel de spagaat in mezelf, naar mijn kind en naar mijn partner.

Ik voel het haarfijn in mijn onderbuik wanneer een grens overgeschreden wordt tussen een huisregel en een opvoedregel. En daarbij word ik dan weer uitgedaagd door mijn puberende dochter; zij is mijn spiegel om te blijven geloven waar ik in geloof. In ons samengestelde gezin is en blijft haar opvoeding mijn verantwoordelijkheid, mijn partner heeft hierin slechts een ondersteunende (bij)rol. Daarbij helpt het enorm dat wij dezelfde normen en waarden hebben voor de opvoeding van alle kinderen in ons huis en dat wij weten hoe we elkaar hierin kunnen helpen en ondersteunen.

Ook nieuwsgierig geworden hoe het er bij jullie aan toe gaat, neem dan contact op!

Broer-Zus dag

Mon, 21 May 2018 18:57:10 GMT

Broer- en zusdag

Deze dag is een heel mooi initiatief van Giel Beelen ter nagedachtenis aan zijn overleden zus. Een dag om je broer of zus te laten weten hoeveel ze voor je betekent.

Voor mij is het vanzelfsprekend dat ik dan denk aan mijn eigen broer, met dezelfde ouders en uit hetzelfde nest. Tegenwoordig moet ik ook wel vaak denken aan alle andere varianten van broers en zussen; halfbroer of zus, adoptie broer of zus en steeds meer en meer ook de stiefbroer of zus. Mijn eigen kinderen groeien op in ons samengesteld gezin met nog 2 stiefbroers en 1 stiefzusje en aan de kant van hun papa ook nog eens een stiefbroertje en een stiefzusje. Veel dynamiek dus.

In het begin van onze relatie zaten wij in een roze TGV met alleen maar liefde. En met die liefde het verlangen om een groot (kern)gezin te zijn. Dat hield in een gelijkwaardig familiegevoel voor iedereen. De realiteit is echter dat er een verschil is tussen bloedverwanten en stiefverwanten.

Een aantal jaren geleden, wij waren toen 4 jaar bij elkaar, kwam er in een discussie met de kinderen de realiteit duidelijk naar voren; het was een pijnlijk moment. Het onderwerp was de eindmusical voor groep 8; wie zou je daarvoor uitnodigen en waar zouden ze dan mogen zitten? Voor alle kinderen was het meer dan logisch dat hun papa, mama en hun zusjes en broertjes naast elkaar zouden zitten op de eerste rij. En wie daarachter dan?

Het was mijn verwachting dat, na 4 jaar bij én met elkaar te zijn, de kinderen inmiddels elkaar als ‘echt’ broertje of zusje zouden zien. Niets was minder waar. Want op de volgende rijen kwamen eerst de oma’s en opa’s dan de tantes en ooms met hun kinderen. Wellicht op rij 3 of 4 zouden de stiefbroertjes en zusjes mogen zitten en, heel pijnlijk voor mij, zou ik zitten op de rij daar achter….

Ik weet het nog heel goed hoe ontzettend confronterend ik dat vond. Confronterend omdat ik op een plek áchteraan werd neergezet en confronterend omdat hun loyaliteit sterker is naar bloedverwanten ondanks alle liefde en aandacht die je geeft.

Inmiddels zijn we 10 jaar bij elkaar en is ons samengestelde gezin hechter geworden. De kinderen zijn meer naar elkaar toe gegroeid en weten ook beter wat ze aan elkaar hebben. Tijdens een presentatie van de jongste voor haar nieuwe klas heeft ze verteld dat ze voor haar gevoel één grote familie heeft met in het totaal 2 broers en 3 zussen. Toen ik dat hoorde voelde ik me trots op onze volle dynamische gezin! Deze broer-zusdag is een mooie dag om hier ook even bij stil te staan.

Is jezelf zijn plek afhankelijk?

Wed, 21 Mar 2018 20:04:21 GMT

Is jezelf zijn plek afhankelijk?

Heb jij je ook weleens afgevraagd hoe jouw kinderen zijn bij je ex-partner en zijn gezin?

Ik weet nog goed dat mijn ex-partner het nieuws vertelde dat hij een nieuwe vriendin
had. Voor mij was het geen onbekende, ze kenden elkaar van werk. Ik vond haar altijd al een mooi mens. En dat zij elkaar leuk vinden begrijp ik wel; ze delen dezelfde interesses en hebben dezelfde stijl van leven. Ik merkte dat ik het spannend vond hoe dat nieuwe gezinnetje functioneert.

Een klein stemmetje in mij werd toch ook onzeker over mijn “moeder-zijn”. Stel nou dat ze een leukere moeder is dan ik en zij dingen met hen gaat doen die ik niet met ze doe?

Ik herinner me nog goed de eerste weekenden dat de meisjes terugkwamen van papa én zijn nieuwe vriendin. De meisjes zagen er prachtig uit; mooie kleren, nageltjes gelakt, haren ingevlochten kortom super en ze waren helemaal blij. Tja, leuk voor de meiden natuurlijk en voor mij confronterend want het geduld om hun haren in te vlechten heb ik doorgaans niet... Enerzijds superblij voor ze en anderzijds...

De relatie tussen mijn ex en zijn nieuw samengesteld gezin én mijn nieuw samengesteld gezin, is zeker gegroeid in de loop van de tijd. Bij de verjaardagen van de meisjes is iedereen van alle kanten hartelijk welkom. Voor de meisjes horen zowel de kinderen van de vriendin van papa als de kinderen van mijn partner erbij! Met recht één grote patchworkfamilie bij elkaar.

T och werd ik even van mijn stuk gebracht tijdens de verjaardag van één van de kinderen van de vriendin van papa. Het was de ontdekking dat de meisjes écht in twee werelden leven, met in ieder huis eigen gebeurtenissen, rituelen, regeltjes, maar ook andere gedragingen. Voor het eerst zag ik mijn meisjes anders doen, anders handelen, anders bewegen en soms ook gewoon anders praten.

Ik wist niet zo goed wat ik daarmee moest en hoe ik daarover dacht. Enerzijds mooi om te zien hoe zij mee kunnen bewegen en anderzijds heftig om te zien wat zo’n situatie met zich meebrengt.

He t heeft mij doen inzien dat een samengesteld gezin bestaat uit twee werelden. De kinderen moeten zich continu aanpassen in gezelschap, twee huizen, verschillende regels en opvoedstijlen. Sommige verschillen zijn klein en andere weer groot, sommige zijn plezierig en andere (totaal) niet!

D at bracht mij op de volgende vragen:

Waren de meisjes wel zichzelf?
Was “jezelf kunnen zijn” plek afhankelijk?
Welke aanpassingen deden ze aan zichzelf per verschillende plek
Wat lieten ze van zichzelf op de verschillende plekken achter?
En dan kon ik natuurlijk wel denken dat ze bij mij/ons zichzelf zijn maar ís dat wel zo? Of waren ze bij hun papa meer zichzelf?
Het heeft mij in ieder geval veel inzicht gegeven;
Inzicht in mezelf (Hoe ga ik om met dit soort zaken?)
Meer inzicht in mijn kinderen (Hoe kan ik hen helpen/ondersteunen in het zijn van
jezelf)
Meer inzicht in mijn ex-partner (Op welke manier voedt hij ze op?)
Én meer inzicht in de manier waarop mijn huidige partner de kinderen opvoedt.
(Waar liggen de raakvlakken en waar kunnen we elkaar wat lastiger vinden?)

De kunst is dus om op elke plek, waar dan ook en met wie dan ook jezelf te kunnen en durven zijn!

Zit er een houdbaarheidsdatum op Stiefouder zijn?

Sun, 21 Jan 2018 20:17:01 GMT

Zit er een houdbaarheidsdatum op Stiefouder zijn?

Enige tijd geleden zijn we bij de notaris geweest om het één en ander aan te passen aan onze samengestelde situatie anno nu. Ons samenlevingsovereenkomst ging over naar het vast leggen van onze huwelijkse voorwaarden en daarmee ook het opnieuw aanpassen van onze testamenten.

Zes jaar geleden hebben we afspraken vast gelegd om ervoor te zorgen dat onze kinderen (eigen en stiefkinderen) goed achtergelaten zouden worden. Daarin hebben wij toentertijd bijvoorbeeld vastgelegd dat wij vanuit liefde zorgplicht zouden hebben naar elkaars kinderen. De kinderen waren toen in de leeftijd van 6 tot en met 11 jaar. We hadden onze ‘roze bril’ nog op en vonden het een prachtig gevoel om elkaars kinderen nog te ondersteunen als de andere ouder zou komen te overlijden. Zoals bijvoorbeeld dat de kinderen zouden blijven komen naar ons gezamenlijk huis (zelfs al is de biologische ouder overleden) zodat ze het leven konden beleven wat ze hadden gehad, of dat we ze kunnen vertellen over hoe hun papa of mama in het leven stond (in de vooronderstelling dat de andere ouder (ex-partner) niet met zoveel liefde en passie over papa of mama van de kinderen zou vertellen en ze mee zou geven hoe hij of zij in het leven stond), of de waarden en normen die zij/hij belangrijk vond en hoe die te leven… Daarbij zouden ze alle gekke en bijzondere verhalen horen.

Anno nu, dus 6 jaar later, zijn de kinderen groter en onafhankelijker geworden. Ze leven hun eigen leven en ontwikkelen hun eigen visie op de wereld en daarmee ook hun eigen inzichten op hun ouders. En op de vraag “zou je blijven komen naar huis ook al woont / leeft je vader of moeder hier niet meer?” kwam het antwoord “nee”. De ene gaf als reden dat het haar te veel pijn zal doen om terug te komen in het huis en de ander vond het niet meer nodig omdat ze nog een ouder heeft…

Welke plek heb je dan als stiefouder in het gezin? Is er überhaupt erkenning voor alles wat je al die jaren hebt gedaan? Is het dan wel voldoende geweest?

Er kwam een discussie los over de (toegevoegde) waarde van mijzelf als stiefouder.

Als ouders kijk je heel anders naar de gezinssamenstelling dan als kinderen. Vanuit mijn praktijk hoor ik nog wel eens de schrijnende verhalen over een stiefouder, die jarenlang gezorgd heeft voor zijn stiefkinderen, na het overlijden van zijn partner er een grote onenigheid is ontstaan over de nagedachtenis / erfenis. Met als gevolg dat er geen contact meer is tussen de kinderen maar ook niet meer met de kleinkinderen.

Mijn grote voorbeeld is mijn oma (ik noem haar superoma), gescheiden in 1948 en later getrouwd met opa B. die al 2 eerdere huwelijken heeft gehad met respectievelijk 4 en 3 kinderen per gezin. Ik vroeg wel eens aan haar hoe ze dat allemaal kon fixen en hoe ze daarin stond. Steevast vertelde ze mij dan dat het enige wat je kan doen is onvoorwaardelijk geven omdat jij het wilt. Dan is het zuiver voor jezelf en voor de ander. Altijd beschikbaar zijn en blijven vertrouwen. Nou, dat hebben we geweten; bij haar uitvaart op 103 jarige leeftijd zat de kerk vol met warme en lieve mensen uit de gehele patchwork familie.

Vaak hoor ik stellen hetzelfde zeggen als toen wij op de roze HSL zaten. Het is prachtig om dat gevoel vast te houden en verder te ontwikkelen. Hebben jullie er al eens over gesproken hoe de situatie bij jullie is? Welke inzichten zijn er t.a.v. kinderen en het contact in de nabije toekomst?

In de praktijk leren we stellen inzichten te geven in de dynamiek van een samengesteld gezin. Wat mag én kan je verwachten van elkaar als partners, mede opvoeders en van de kinderen. Inzichten over wat er speelt zowel boven de waterlinie als veel belangrijker nog onder de waterlinie. Het is heel essentieel voor de relatie om met elkaar daarover in gesprek te blijven en te evalueren of iedereen nog op dezelfde trein zit. Voorwaardelijk of onvoorwaardelijk?

Ook nieuwsgierig geworden hoe het er bij jullie aan toe gaat, neem dan contact op!

ae24e51a

Wat wordt jullie nieuwe DNA?

Kerst aan tafel

Kerst aan tafel

"Ga lekker bij je papa wonen.."

"Ga lekker bij je papa wonen..."

Zit er een houdbaarheidsdatum op stiefouderschap?

Zit er een houdbaarheidsdatum aan st iefouderschap ﻿ ?

'Problemen los je op een ander niveau op..'

'Problemen los je op een ander niveau op..'

Tradities met de feestdagen

Tradities met de feestdagen

De overgang en Oefentherapie

De overgang en Oefentherapie

Valkuilen Stiefvaders (Tips en ervaringen uit de praktijk)

Valkuilen voor stiefmoeders (Tips en ervaringen uit de praktijk)

Menopauze binnen het Samengestelde Gezin

Zitten de huisregels bij je ex in jouw cirkel van invloed?

Deze 8 Tips voor de TOP vakantie!

Deze 8 tips voor een TOP vakantie!

“Choose Your Battles”

“Choose Your Battles”

Zit JIJ lekker in je vel?

Zit JIJ lekker in je vel?

Aan alle kinderen van mijn (nieuwe)partner

Geen partners meer, wel samen ouders

Geen partners meer wel samen ouders

Out of the Box Kerst

Tips voor ‘out of the box’ kerst( dagen)

Papa, jij ging weg, jij liet me alleen...

"Papa, jij ging weg, jij liet mij alleen"

Dilemma over plek

Uit de Praktijk: Dilemma over Plek

HELP, wanneer doe ik het goed?

Help, wanneer doe ik het goed?!

Broer-Zus dag

Broer- en zusdag

Is jezelf zijn plek afhankelijk?

Is jezelf zijn plek afhankelijk?

Zit er een houdbaarheidsdatum op Stiefouder zijn?

Zit er een houdbaarheidsdatum op Stiefouder zijn? ﻿

Zit er een houdbaarheidsdatum aan st iefouderschap ?

Zit er een houdbaarheidsdatum op Stiefouder zijn?